'Ενας χρόνος...

Σάββατο 26 Ιουλίου 2008, 21:30 περίπου...

Εκείνη τη στιγμή σε είδα να εμφανίζεσαι με το μαύρο σου φόρεμα και ξαφνικά δεν είχα έλεγχο της καρδιάς μου και των σκέψεών μου...Δεν υπήρχε τίποτα γύρω μας πλέον...Ούτε σπίτια, όυτε αυτοκίνητα, ούτε κόσμος...Ο κόσμος ήμασταν εμείς...

Με πλησίασες και σε αγκάλιασα...Όπως εκάνα κάθε βράδυ έστω κι από μακριά και μέσα από τα γραπτά του υπολογιστή ή του κινητού τηλεφώνου...

Η βραδυά κύλησε όμορφα, σαν να σε ήξερα καιρό...μα σε ήξερα όμως...σε είχα μάθει από καιρό...και απλά περίμενα να σε αγγίξω και να σε νιώσω...

Το επόμενο πρωί μας βρήκε αγκαλιά...

Κάπως έτσι ξεκίνησε το ταξίδι...

Οι μέρες κυλούσαν...και μετά από καιρό ζήσαμε για μερικές μέρες στο ίδιο σπίτι...ήταν οι καλύτερες διακοπές μου...

Και ξεκίνησε στο φθινόπωρο...και τα ταξίδια...πότε εσύ και πότε εγώ ταξιδεύαμε για να βρεθούμε...κάναμε σπίτι μας τους δρόμους και παρέα μας τα αυτοκίνητα που ανεβοκατεβαίνουν...αλλά εμείς συνεχίζαμε...

Χειμώνιασε...και το κρύο βρήκε το δάσκαλό του γιατί η αγκαλιά μας ήταν πολύ ζεστή...Πάλι περάσαμε μερικές μέρες μαζί...και γιορτάσαμε την αλλαγή του χρόνου...

Και σιγά σιγά εμφανίστηκε η άνοιξη...αν και δεν χρειαζόταν γιατί εμείς ανθίζουμε κάθε φορά που αντικρύζουμε ο ένας τον άλλον....

Και τότε ήρθε η στιγμή να κάνουμε το σπίτι μας καταφύγιο αγάπης και ηρεμίας...Μείναμε μαζί και συνεχίσαμε το ταξίδι μας...

Η ζέστη ξεκίνησε αλλά εμείς την αγκαλιά μας την κρατάγαμε σφικτή...

Μπήκε το καλοκαίρι...

Άνοιξε ο καιρός και τα ζεστά βράδυα στον καναπέ αντικαταστάθηκαν από τα δροσερά απογεύματα στην ακροθαλασσιά...



Κυριακή 26 Ιουλίου 2009, 21:30 περίπου...

Είμαστε σπίτι μας...και σε κοτάζω...απλά σε κοιτάζω...πριν μερικές ώρες σβήσαμε ένα κεράκι...και σου έδωσα ένα λουλούδι όπως ακριβώς την πρώτη φορά...

Μετά από λίγο ξαπλώσαμε στο κρεββάτι μας...Ήταν η καλύτερη στιγμή της μέρας..όπως κάθε βράδυ που ξαπλώνουμε δίπλα δίπλα...


Πέρασε 1 χρόνος....γεμάτος αγάπη...γεμάτος από Δέσποινα και Κώστα...

Συνεχίζεται το ταξίδι...χέρι χέρι και προχωράμε...

Σε αγαπάω πολύ....

χθεσινές σκέψεις...

κάθε κλικ και μια νέα εικόνα μπροστά στα μάτια μου...
από πέρσι εως φέτος ξεχώρισα 25 φωτογραφίες...
από πέρσι εως φέτος δεν μπορώ να ξεχωρίσω στιγμές...
ήμουν πιο ερωτευμένη μαζί σου τότε;
σ'άγαπάω πιο πολύ τώρα;
από πέρσι ως φέτος δεν μπορώ να ξεχωρίσω στιγμές...
κάναμε πιο πολλά πράγματα όταν βλεπόμασταν μόνο σαββατοκύριακα;
κάνουμε πιο ουσιαστικά πράγματα τώρα που κοιμόμαστε και ξυπνάμε μαζί;
από πέρσι εως φέτος δεν μπορώ να ξεχωρίσω στιγμές...

"Ξέχασες την σελίδα μας",μου είπες με παράπονο...
κι έχεις κάποιο δίκιο...
δεν την ξέχασα,απλά έμαθα κάτι για μένα...
μου είναι πιο εύκολο να γράφω όταν δεν είμαι καλά...όταν κάτι μου λείπει...όταν κάτι με πονά...
τότε θέλω να τα βγάλω από μέσα μου,να τα μοιραστώ με τους εδώ φίλους μου,να ακούσω τα λόγια τους...

τί να γράψω γι'αυτό που ζω μαζί σου;
πως είχα χάσει την ρομαντική πλευρά της ζωής μου κι εσύ την ζωντανεύεις μπροστά στα μάτια μου;
ότι είχα πάψει να πιστεύω πως υπάρχει το "απόλυτο" άλλο μας μισό και ήλπιζα απλά σε κάτι παρόμοιο;
"δεν υπάρχει σωστή σχέση χωρίς υποχωρήσεις και συμβιβασμους" άκουγα και το πίστευα...
κι έρχεσαι εσύ και δεν χρειάζεται τίποτα από τα δύο γιατί χαρά σου είναι η χαρά μου,σκοπός σου το χαμόγελο μου,όνειρό σου η ευτυχία μου...

...και δεν σου αρκούν τα λόγια,πρέπει όλα να μου τα δείχνεις,να με κάνεις να τα νιώθω...

κάθε πρωί βρίσκω σημειώματα αγάπης...
κάθε απόγευμα μια αγκαλιά γεμάτη συναισθήματα...
κάθε βραδυ το πιο αγνό φιλί καληνύχτας...
κι ένα σ'αγαπάω μέσα από τα μισοκοιμισμένα σου χείλια...

να μην αναρωτιέμαι μετά αν όταν σου λέω σ'αγαπάω καταλαβαίνεις τί ακριβώς εννοώ και πόση ένταση κρύβει αυτή η λέξη μέσα της;

Ευχές...

Να μπορώ να στέκομαι δίπλα σου και να νιώθεις πόσο σε αγαπάω...

Να σου κρατάω το χέρι...να σέβομαι την προσωπικότητά σου και

τα συναισθήματά σου...

Μια από τις ευχές για 'μενα και για 'σένα, μέσα στο κλίμα των ημερών...

Όλοι μου ευχόντουσαν χρόνια πολλά...χρόνια πολλά για τις μέρες...

Χαμογελούσα κι έλεγα ευχαριστώ πολύ...

Υπολόγιζα τις ευχές με τον τρόπο που ήθελα εγω...Μέσα μου γιορτάζει το "εμείς"

Χαμογελούσα κι έλεγα ευχαριστώ πολύ...

Ευχαριστώ κι εσένα...

...να είμαστε καλά αγάπη μου...

τελικά δεν είναι δύσκολο...

αρκεί να ανακατέψεις πολύ αγάπη,κοινά όνειρα για την κάθε μέρα που έρχεται,θαυμασμό για τον άλλο και μια δόση ειλικρίνιας...

και μου έλεγαν πως είναι δύσκολο...

"αργεί...αλλά δεν είναι δύσκολο"

μαζί σου...

Αν ήσουν καράβι...

Μ'αρέσει αυτό το τραγούδι...
σου αφιερώνω αγάπη μου αυτούς τους στίχους,
αυτές τις λέξεις...
Είναι σαν να σου λέω πόσο σε αγαπάω...

"If You Were A Sailboat"

If you're a cowboy I would trail you,
If you're a piece of wood I'd nail you to the floor.
If you're a sailboat I would sail you to the shore.
If you're a river I would swim you,
If you're a house I would live in you all my days.
If you're a preacher I'd begin to change my ways.

Sometimes I believe in fate,
But the chances we create,
Always seem to ring more true.
You took a chance on loving me,
I took a chance on loving you.

If I was in jail I know you'd spring me
If I was a telephone you'd ring me all day long
If was in pain I know you'd sing me soothing songs.

Sometimes I believe in fate,
But the chances we create,
Always seem to ring more true.
You took a chance on loving me,
I took a chance on loving you.

If I was hungry you would feed me
If I was in darkness you would lead me to the light
If I was a book I know you'd read me every night
If you're a cowboy I would trail you,
If you're a piece of wood I'd nail you to the floor.
If you're a sailboat I would sail you to the shore.
If you're a sailboat I would sail you to the shore

Να 'μαστε πάντα καλά...

ένα εμπόδιο μπορεί...

-να σου κόψει την φόρα...
-να σου αλλάξει την πορεία...
-να προσθέσει επιπλέον λεπτά στον χρόνο που σου απομένει για να τερματίσεις...
-να σε κάνει να βάλεις παραπάνω δύναμη για να το ξεπεράσεις...
-να σου εξαντλεί την υπομονή...
-να κρύψει για λίγο από τα μάτια σου την ομορφιά του νήματος...




αλλά συνεχίζεις να είσαι νικητής όταν το προσπεράσεις!!
νικητή μου τί λες,να γίνω η νικήτρια σου;