4η Πρωτοχρονιά

Το 2011 ήταν μια χρονιά που δοκιμάστηκες σε πολλά...
Ένιωσες συναισθήματα άσχημα που δεν είχες ξανανιώσει...
Προσπάθησα να είμαι δίπλα σου όσο πιο σωστά μπορούσα και δεν ξέρω αν τα κατάφερα!!
Να είσαι σίγουρος όμως πως προσπάθησα...
Και να είσαι σίγουρος πως και τον καινούριο χρόνο θα κάνω το ίδιο...
Θα προσπαθώ...Θέλω να προσπαθώ για σένα και για μας!
Θέλω να αποδείξω,κυρίως σε μένα,πως υπάρχει η τέλεια σχέση που κρατάει στον χρόνο!


Εύχομαι λοιπόν το νέο έτος να είναι πιο ευγενικό απέναντι σου...αλλιώς θα με βρει απέναντι του!!
...αλλά ακόμα κι αν δεν είναι...εύχομαι του χρόνου να είμαστε πάλι εδώ, μαζί, για να το διώξουμε!!!

                                                                                                                                 ...να είσαι πάντα καλά για να είμαι κι εγώ...
                                                                                                                                                      Σ'αγαπάω

Χαρούμενες γιορτές

Είμαστε μαζί 3,5 χρόνια...Μένουμε μαζί περίπου τα 3...
Τις περισσότερες ώρες της μέρας τις περνάμε μαζί...
Σχεδόν όλα τα κάνουμε μαζί...

πώς γίνεται όμως κάθε φορά που σε βλέπω να πλησιάζεις η καρδιά μου να χτυπάει τόσο δυνατά;
πώς γίνεται να σε βλέπω κάθε φορά και πιο όμορφο;
πώς γίνεται να σε αγαπάω κάθε φορά πιο πολύ;

θέλω να σου πω οτι...

...δεν περνάω καλά...
νιώθω πως κάτι χάσαμε...
έχει φύγει η χαρά από μέσα μου...

έχει χαθεί η επικοινωνία μας;

μπορεί να είμαι δυνατή...
μπορεί να είμαι εγώ πάντα αυτή που ρωτάει  "τί έχεις;" όταν δεν σε βλέπει καλα...
μπορεί να πετάω διάφορες μπηχτες...
αλλά ειλικρινά έχω ανάγκη κι εγώ κάποιες φορές να με ρωτήσεις πώς είμαι!
...και να ακούσεις την απάντηση χωρίς να την κρίνεις...

και κουράστηκα να σε καταλαβαίνω όποτε δεν έχεις διάθεση...
κουράστηκα να μην έχεις διάθεση...

πότε ήταν η τελευταία φορά που ένιωσες την ανάγκη να κάνουμε κάτι οι δυό μας;

...μην ξεχνάς είμαι γυναίκα!!κι έχω άλλες ανάγκες από τις δικές σου...
δεν θέλω έναν φίλο μέσα στο σπίτι...
κάνε με να νιώσω σημαντική...
δεν μπορώ να "τρέφομαι" από την αγάπη που μου έδινες απλόχερα πιο παλιά...

είναι δύσκολοι οι καιροί...
όλοι περνάνε δύσκολα...
είναι λογικο να έχεις άγχος...αγωνία...
αλλά σκέψου λίγο την ζωή σου πως είναι αυτην τη στιγμή...
δεν είναι αμαρτία να έχεις παράπονο;
γίνεται να ζεις συνεχώς με τον φόβο του άυριο;

...δεν περνάω καλά...




(ξέρω πως μ'αγαπάς και φυσικά περνάω καλά μαζί σου...
αλλά δεν έχω μάθει στα λίγα...

μου έδωσες πολλά ως τώρα...πάρα πολλά...
πρέπει όμως να συνεχίσεις να μου δίνεις...
για πάντα...
έτσι είναι οι σωστές σχέσεις...
έτσι θέλω να είναι η σχέση μας...


μου λείπεις...
εδώ και πάρα πολύ καιρό μου λέιπεις...)

i do...

"Σου δίνω την καρδιά μου για δαχτυλίδι για να την φοράς πάντα", μου είπες...
Σου δίνω κι εγώ την δικιά μου να την βάλεις στην θέση της δικιάς σου...
Σου δίνω το μέλλον μου...
Σου δίνω τις στιγμές μου...
Σου δίνω όλα μου τα χαμόγελα...

"Ξέρω οτι δέχεσαι...το βλέπω στα μάτια σου...στον τρόπο που με κοιτάνε" , μου είπες...
Κι εγώ απλά εύχομαι να σε κοιτάνε έτσι σε όλη την πορεία του ΜΑΖΙ που επιλέξαμε...

 

Σ'αγαπάω! Απλά! Όπως πάντα!

Στα μισά περίπου αυτής της λίγο δύσκολης περιόδου, αυτό το τραγούδι μου έδωσε δύναμη για την συνέχεια... 
Ψάξε με
με τα νυχτιάτικά σου μάτια
πάρε με στα πιο υγρά σου μονοπάτια
τίποτα δε θα με κάνει να μη σ' αγαπώ. 

Πολλές φορές ένιωσα μοναξιά, κι ας σε έβλεπα δίπλα μου...
Ψάξε με μες τις Δευτέρες που μου λείπεις
πάρε με γίνομαι άγαλμα της λύπης
χάνομαι, την πιο παράλογη αγάπη ζω

Αλλά μέσα μου ήξερα πως... 

Κι όταν δε θα σ' αγαπάω
πιο πολύ θα σ' αγαπώ,
κι όταν πάψω να σ' το λέω
δε θα ζω.

 Και τώρα πια που βγήκαμε από αυτό θέλω να σου πω οτι σ'αγαπάω πιο δυνατά από ποτέ...

Συνομιλία...

 Δεκέμβριος 2008

είμαστε στις δουλειές μας...

και όπως κάθε μέρα μιλάμε στο msn...
κι η συνομιλία τελειώνει κάπως έτσι...

Κ:όσο περνάει ο καιρός …είτε αργά είτε γρήγορα…

   θα καταλαβαίνεις όλο και περισσότερο αυτό που έχει δημιουργηθεί και συνεχίζει να δημιουργείται μέσα   μου για σένα…

   είσαι ο άνθρωπος μου και είμαι χαρούμενος γι’αυτό…

   έχοντας στο μυαλό μου πόσο σε αγαπώ και πόσο πολύ θέλω αυτό που είσαι…

   εύχομαι καλή συνέχεια στην δουλειά σου…

   γιατί μωράκι μου πρέπει να πάω σε έναν βλάκα πελάτη που τα έχει κάνει σκατά!!!

ε να μην σ'αγαπώ;

διαλέγω ευτυχία...

πόσο πιο εύκολα έγραφα τότε που δεν ήμουν και στην καλύτερη μου φάση...
πολλές φορές μου λείπει αυτή η "έμπνευση" που είχα...
μα τώρα δεν έχω να πω πολλά...παρα μόνο σ'αγαπώ!
και να ξέρεις πως κάθε πρόβλημα σου,μικρό ή μεγάλο...
κάθε τι που επηρεάζει την ψυχολογία σου...
αυτομάτως γίνεται και δικό μου!!
γιατί έχω επιλέξει να ζω μαζί σου και να με βλέπω μέσα απο τα μάτια σου!!